Mailbox dicht, stress weg? Enkel als u in een lapmiddel gelooft

Categorie Werk
Mailbox dicht, stress weg? Enkel als u in een lapmiddel gelooft

Een werkgroep binnen de Vlaamse overheid gaat na of ambtenaren na 18u het best geen toegang meer zouden hebben tot hun mailbox om stress en burn-out zoveel mogelijk te voorkomen. Tot aan het begin van de volgende werkdag zouden Vlaamse ambtenaren hun e-mails dan niet meer kunnen lezen. Wat een betuttelend voorstel is me dat. Mogen mensen zelf nog kiezen of ze buiten de “klassieke” werkuren willen werken of niet? Of willen de ambtenaren met dit voorstel nogmaals hun stigma bevestigen dat het pure nine-to-fivers zijn wiens aktetas bij wijze van spreken al helemaal klaar staat om vijf voor vijf. Bovendien kan ik me niet voorstellen dat ambtenaren met een zekere verantwoordelijkheid of een bepaalde functie (IT, communicatie,…) zomaar steeds kunnen uitloggen na 18u. Wie dat toch wil doen, zit dan op de verkeerde plaats.

Van een klantvriendelijke overheid mogen we toch een zekere bereikbaarheid verwachten, zelfs buiten de gebruikelijke werkuren. Niet dat ik ervoor pleit dat elke e-mail binnen het uur zelf beantwoord moet worden. Dat is gezien de constante influx aan mails trouwens vaak gewoon onmogelijk, maar een totale ‘shut down’ lijkt me dan ook weer niets. Zo’n mailbox die na het verlaten van kantoor helemaal dicht gaat en pas weer opengaat bij het aanbreken van een nieuwe dag op datzelfde kantoor zou goed zijn om stress en burn-out te voorkomen, luidt het. Sta me toe daar ernstige twijfels bij te hebben, want dan krijg je ’s ochtend meteen een grote lading e-mails op jouw bord. Fijne manier om aan de dag te beginnen? Ik denk van niet. Dan volg ik, eerlijk gezegd, ’s avonds en ’s morgens bij het pendelen mijn emailverkeer met plezier al op. Het laat meteen ook toe om in te schatten welke e-mails een dringend antwoord vereisen en welke minder.

Kijk, van mij hoeft niet iedereen de hele tijd bereikbaar te zijn voor zijn of haar werk. We zouden trouwens allemaal tilt slaan, mocht dat het geval zijn. Ook beschouw ik de vele gevallen van stress, burn-out en depressie als opmerkelijke signalen dat onze maatschappij niet functioneert zoals ze zou moeten. Vraag is en blijft of de verantwoordelijkheid hiervoor éénzijdig bij ons professioneel leven ligt. Hollen we op privévlak ook niet van hot naar her om toch maar niets te missen? En zal in die optiek een gesloten werkmailbox ons meer rust geven? Nee toch. Van een lapmiddel hoef je geen hulp te verwachten.

Christine Mattheeuws, Voorzitter NSZ, Neutraal Syndicaat voor Zelfstandigen

Dit opiniestuk verscheen op maandag 19 oktober 2015 in De Standaard.

deel dit